Czy zapłodnienie można zautomatyzować? Teruo Fujii z Uniwersytetu Tokijskiego w Japonii zbudował właśnie wraz z kolegami mikroprzepływowy czip, który ma symulować w pełni zautomatyzowaną macicę ułatwiającą sztuczne zapłodnienie. Zdaniem naukowca pozwoli to na zwiększenie szans na sukces zapłodnienia in vitro.

Zapłodnienie in vitro nadal nie jest procesem zoptymalizowanym w porównaniu do metod naturalnych, uważa Matt Wheeler z University of Illinois (USA). Jednym z powodów jest to, że komórki jajowe czy embriony przechodzą przez szereg zabiegów, w których zmieniają się działające na nie warunki fizyczne jak temperatura lub zmiany w pH, które mogą mieć wpływ na jakość embrionów.

Aby obejść te problemy japońscy badacze skonstruowali niewielkich rozmiarów tzw. lab-on-a-chip, czyli mikroczipowe laboratorium o wielkości 2×0,5 mm, na którym jednocześnie można zapładniać do 20 komórek jajowych i na którym następnie rozwijają się przez pewien czas embriony zanim zostaną implantowane do macicy. Również komórki, które normalnie wyściełają macicę, wzrastają na mikroczipie, tak aby wydzielane przez nie substancje działały na embriony, które w ten sposób czują się, jakby przebywały w naturalnej macicy.

Metoda hodowli embrionów na czipie wydaje się być bardziej wydajna niż tradycyjne zapłodnienie in vitro. Testy na myszach wykazały, że z 50 komórek jajowych zapłodnieniu uległo 30 z nich w porównaniu z 26 embrionami otrzymanymi naturalną metodą. Ale ilość embrionów to nie jedyne kryterium, ważna jest też jakość, i również tutaj, zdaniem prof. Fujii, otrzymane na mikroczipie embriony mają się po prostu lepiej.

Już wkrótce, bo pod koniec tego roku, metoda zapłodnienia na mikroczipie zostanie przetestowana z wykorzystaniem ludzkich komórek rozrodczych. Zespół prof. Fujii dysponuje już odpowiednimi pozwoleniami w tym zakresie.

hlbiotech

źródło: Biocompare.com, New Scientist