Bakteria Clostridium difficile, która powoduje bardzo zaraźliwą i czasami śmiertelną biegunkę jest często przenoszona przez ludzi, którzy nie mają żadnych objawów choroby. Artykuł na ten temat ukazał się w czasopiśmie “Clinical and Infectious Diseases“. Odkrycie ma szczególne znaczenie dla pracowników opieki zdrowotnej, którzy zwyczajowo leczyli i izolowali tylko pacjentów z objawami choroby.

Choroba związana z Clostridium difficile (CDAD - ang. Clostridium difficile-associated disease) jest jedną z najczęstszych chorób biegunkowych związanych z opieką zdrowotną w krajach rozwiniętych. Środki kontrolne skupiają się na umieszczaniu pacjentów z podejrzewanym lub zdiagnozowanym CDAD w izolacji, a po ustąpieniu biegunki – zdezynfekowaniu ich pokoju. Metoda ta ogranicza występowanie CDAD, ale nie eliminuje go całkowicie. Otrzymane wyniki badań tłumaczą, dlaczego tak się dzieje. Bakteria może się dobrze rozwijać na pacjentach bezobjawowych i przedmiotach w ich bezpośrednim sąsiedztwie, na przykład na poręczach łóżek, pościeli, telefonach. Naukowcy stwierdzili bardzo łatwe przenoszenie się spor między skórą pacjentów a dłońmi badaczy.

Badania wskazują, że bezobjawowi nosiciele epidemicznych i nieepidemicznych szczepów C. difficile mogą przyczyniać się do przenoszenia choroby w placówkach długotrwałej opieki. Proste zmiany w obecnych praktykach kontroli rozprzestrzeniania się infekcji, takie jak używanie rękawiczek przez pracowników medycznych czy stosowanie 10% wody utlenionej (H2O2) do dezynfekcji pokoi, pozwolą obniżyć ryzyko przenoszenia choroby przez nosicieli.

Obecnie zaleca się zakończenie izolacji pacjentów z CDAD po ustąpieniu biegunki, jednak naukowcy stwierdzili, że 25% bezobjawowych nosicieli to wcześniejsi chorzy na CDAD. Zaleca się więc wydłużenie czasu izolacji aż do pozbycia się bakterii.

Marta Warsińska

źródło: EurekAlert!

———————————
Oryginalna publikacja: Mark H. Wilcox, “Diagnosis of Clostridium difficile–Associated Diarrhea and Odor”, Clin Infect Dis. 2007 Oct 15;45(8):1110