Brytyjscy i amerykańscy naukowcy odnieśli kolejny sukces w zastosowaniu rozwiązań biotechnologicznych w ochronie środowiska. Dzięki inżynierii genetycznej zmodyfikowane rośliny będą pochłaniać toksyczne związki ze środowiska i oczyszczać w ten sposób glebę i powietrze.

Fitoremediacja to stosunkowo nowa technologia oczyszczania środowiska naturalnego wykorzystująca właściwości roślin do ekstrakcji i akumulowania i/lub degradacji różnych substancji w swoich organizmach. Ten rodzaj bioinżynierii środowiskowej znajduje coraz szersze zastosowanie wraz z postępującym zanieczyszczeniem naszej planety.

Badacze z University of York (Wielka Brytania) włączyli do genomu jednej z odmian rzodkiewnika (Arabidopsis) gen cytochromu P450 2E1 wklonowany uprzednio w bakterię a pochodzący pierwotnie z królika, który daje enzym rozkładający kancerogenny heksogen (cyklotrimetylenotrinitroaminę - (CH₂NNO₂)₃ lub C₃H₆N₆O₆), organiczny związek stosowany jako materiał wybuchowy.

Natomiast naukowcy z University of Washington (USA) zmodyfikowali genetycznie topole (Populus tremula x Populus alba), aby absorbowały toksyny znajdujące się w wodach gruntowych. Drzewa były w stanie pobrać 51 do 91% trójchloroetylenu (TCE; CHClCCl₂) z wody i przekształcić go w nieszkodliwe metabolity wtórne. Topole mają tę zaletę, że rosną dosyć szybko, natomiast kwitną i wytwarzają nasiona dopiero po kilku latach, więc mogą być ścięte po zakumulowaniu odpowiedniej ilości toksyn.

Rośliny GMO wykorzystywane do fitoremediacji mają tę zaletę, że rosną, a co za tym idzie, akumulują substancje znacznie (ok. sto razy) szybciej niż niezmienione okazy. W ten sposób rośliny mogą wykonywać za człowieka pożyteczną, ale brudną robotę. Technologia ta jest w dodatku ok. dziesięć razy tańszy niż inne stosowane obecnie metody.

hlbiotech

źródło: Scenta.co.uk, Scientific American

———————————
Oryginalna publikacja: Sharon L. Doty et al., “Enhanced phytoremediation of volatile environmental pollutants with transgenic trees”, roc. Natl. Acad. Sci. USA, Published online before print October 16, 2007 , doi:10.1073/pnas.0703276104