Najnowszy artykuł opublikowany w “American Journal of Transplantation” opisuje rewolucyjną metodę identyfikacji ryzyka odrzucenia przeszczepu nerek na podstawie badania aktywności genów. Jest to pierwsze pokazanie w jaki sposób cały zespół genów, a nie pojedyncze geny, może wpływać na wynik transplantacji.

Jednym z poważnych wyzwań przed operacją transplantacji jest ocena ryzyka odrzucenia przez pacjenta przeszczepu. Najczęściej wykorzystuje się tutaj badanie mikroskopowe oceniające zmiany patologiczne w pobranych tkankach. Amerykańscy badacze pokazali, jak takiej oceny można dokonać na podstawie profilu genetycznego pacjentów odzwierciedlającego aktywność szeregu genów zaangażowanych w odpowiedź immunologiczną w trakcie i po transplantacji. “Jest to bardziej dokładna i obiektywna metoda identyfikacji ryzyka odrzutu narządu“, stwierdzają naukowcy.

Za pomocą czipów genowych badacze przeanalizowali 143 próbki tkanek pobranych od pacjentów w różnych okresach czasu po transplantacji nerek oraz próbki kontrolne ze zdrowych nerek. Przy pomocy odpowiednich mikromacierzy ustalono aktywność genów, a dokładnie zespołu transkryptów (PBTs - ang. pathogenesis-based transcript sets) reprezentujących aktywność genów zaangażowanych w takie procesy komórkowe zachodzące po transplantacji, jak infiltracja tkanek limfocytami T cytotoksycznymi, działanie interferonu gamma czy uszkodzenia nabłonka. Zachowanie się genów pokazało silną korelację z możliwością odrzutu przeszczepu.

hlbiotech

źródło: Blackwell Publishing Press Release, American Journal of Transplantation

———————————
Oryginalna publikacja: T. F. Mueller et al., “Microarray Analysis of Rejection in Human Kidney Transplants Using Pathogenesis-Based Transcript Sets”, American Journal of Transplantation 7 (12), 2712–2722, doi:10.1111/j.1600-6143.2007.02005.x