Dwa kraje - europejskie potęgi w rolnictwie - Francja i Niemcy - próbowały w miniony poniedziałek przerwać polityczny impas, przez który uprawa roślin GMO nadal nie jest akceptowana w Europie. Przedstawiciele tych państw uzgodnili w poniedziałek, iż należy zmienić regulacje prawne, aby ułatwić proces zatwierdzania nowych odmian roślin GMO.
“Proces autoryzacji GMO jest niezadowalający i niepokojący, i nie można pozwolić na to, aby dalej tak wyglądał w przyszłości“, powiedział dziennikarzom niemiecki minister rolnictwa Horst Seehofer przed spotkaniem szefów resortów rolnictwa państw Unii Europejskiej.
“Jeden komisarz mówi jedno, drugi mówi co innego. Nie do zaakceptowania jest to, że my, politycy, decydujemy w zależności od posiadania aktualnej większości oraz panujących nastrojów. Nie jest to dobry sposób postępowania w tej kwestii [GMO]” - dodał Seehofer.
Utrzymujący się w Unii Europejskiej impas oraz polityczna niemoc sprawiają, że od 1998 roku UE nie zatwierdziła do uprawy na terenie Unii żadnej nowej odmiany roślin GMO, po części również ze względu na duży sprzeciw społeczeństwa nazywającego GMO “frankensztajnowskim jedzeniem”.
W wytyczanie kierunków europejskiej polityki w zakresie biotechnologii zaangażowanych jest obecnie pięć lub sześć różnych organów przy Komisji Europejskiej, co sprawia, że mogą one często wchodzić z sobą w spory kompetencyjne. Rosnące ceny ziarna oraz problemy z dostawami pasz dla zwierząt sprawiają, że Komisja Europejska jest naciskana na szybsze zatwierdzanie GMO (również importu).
Z jednej strony jest więc opór społeczeństwa, z drugiej jednak konieczność przynajmniej importu zmodyfikowanej karmy dla zwierząt wobec zakazu uprawy roślin GMO przeznaczonych głównie na paszę. Ten dysonans dostrzegł francuski minister rolnictwa Michel Barnier, który dodał, “popieram moich niemieckich kolegów w tym, iż najwyższy czas [zmienić procedury] na poziomie całej Unii Europejskiej“.
Opublikowany w czerwcu br. wewnętrzny raport Komisji Europejskiej pokazał, że zatwierdzenie nowej odmiany GMO zabiera w Unii Europejskiej średnio dwa i pół roku, podczas gdy w USA jedynie 15 miesięcy.
Innym problemem UE jest asynchroniczna polityka odnośnie importu GMO - niektóre kraje stosują własne przepisy i nie akceptują jakichkolwiek zanieczyszczeń transportów zmodyfikowanymi ziarnami, co kładzie się cieniem na swobodnym przepływie GMO poprzez poszczególne kraje Unii.
Europejska komisarz ds. rolnictwa - Mariann Fischer Boel - powiedziała, że utrzymyanie zakazu uprawy i importu roślin GMO odbije się negatywnie na europejskim rolnictwie, gdyż produkcja mleka i mięsa zostanie przeniesiona do innych krajów poza UE, a Unia i tak będzie musiała importować te produkty pochodzące od zwierząt karmionych GMO, więc w końcowym efekcie, europejski konsument i tak będzie spożywał produkty GMO.
hlbiotech
źródło: Reuters
