Jak wynika z najnowszego raportu przygotowanego przez Wspólne Centrum Badawcze (WCB) Komisji Europejskiej, pacjenci powinni otrzymywać więcej informacji na temat badań genetycznych embrionów otrzymanych przez zapłodnienie in vitro (IVF). Naukowcy stwierdzili ponadto, że liczne ośrodki wykonujące tego typu badania nie wprowadziły programów zapewnienia jakości.
Preimplantacyjna diagnoza genetyczna (PGD - ang. Preimplantation Genetic Diagnosis) obejmuje badania genetyczne embrionów przed wszczepieniem ich do organizmu matki. Badania ujawniły, że metodę PGD najczęściej stosuje się w celu wykrycia takich chorób, jak choroba Huntingtona, hemofilia, dystrofia mięśniowa i mukowiscydoza. Ale wykorzystuje się ją również w badaniach nad genami wiążącymi się z predyspozycją do zapadania na choroby nowotworowe oraz w typowaniu zgodności tkankowej (HLA) w celu znalezienia odpowiednich dawców do przeszczepów komórek macierzystych.
Naukowcy wskazali w sumie 53 ośrodki świadczące usługi z zakresu PGD, działające w 16 krajach UE i w Szwajcarii. Większość badanych ośrodków (94 procent) oferuje usługi z zakresu doradztwa genetycznego. Jednak nie jest pewne, czy faktycznie udziela tego typu porad. Okazało się również, że liczne kliniki w UE mają jeszcze wiele do zrobienia, aby sprostać choćby wymogom dyrektywy UE z 2004 roku dotyczącej ludzkich tkanek i komórek.
Copyright © European Communities, 2007
źródło: CORDIS



