Czarna Śmierć zabiła co trzeciego Europejczyka w czasien wielkiej epidemii w latach 1347-51. Zmarło ok. 75 milionów ludzi. Dotychczas sądzono, że wszyscy byli jednakowo narażeni na infekcje niezależnie od płci, wieku czy ogolnego stanu zdrowia, a to ze względu na ogromną zjadliwość zarazka i brak kontaktu ukladu odpornościowego Europejczyków z patogenem. Ostatnie wyniki badań, opublikowane w “PNAS” mówią jednak co innego: dżuma wyraźnie dyskryminowała słabszych!
Amerykańscy badacze porównali 490 szkieletów z londyńskiego cmentarza z 291 szkieletami z duńskich cmentarzy z czasów sprzed zarazy, aby stwierdzić, czy choroba rzeczywiście nie dyskryminowała nikogo. Używając modeli komputerowych pokazali, że ci, którzy przed epidemią byli słabi i niedożywieni częściej umierali w czasie zarazy niż ludzie zdrowi, jednak ci także byli zabijani przez dżumę.
Otrzymane dane są zgodne ze wzorem pasującym do wyłaniających się chorób (ang. emerging diseases). Cała populacja była narażona z powodu braku odporności, ale głównym celem zarazka byli ci słabsi.
Większość naukowców uważa, że Czarną Śmiercią była dżuma dymienicza przenoszona przez szczurze pchły, ale niektórzy sądzą, że mógł to być wirus podobny do Eboli, przenoszony z człowieka na człowieka.
Marta Warsińska
źródło: Sgm.ac.uk, Pnas.org
———————————
Oryginalna publikacja: Sharon N. DeWitte, and James W. Wood, “Selectivity of Black Death mortality with respect to preexisting health”, Proc. Natl. Acad. Sci. USA, Published online before print January 28, 2008, doi:10.1073/pnas.0705460105
