Tatuaże mają potencjalną wartość medyczną - donoszą autorzy artykułu opublikowanego w czasopiśmie “Genetic Vaccines and Therapy“. Naukowcy z Niemieckiego Centrum Badań nad Rakiem (DKFZ) w Heidelbergu pokazali, że tatuaż jest skuteczniejszą drogą dostarczenia szczepionek DNA niż iniekcja domięśniowa.
Naukowcy użyli białka płaszcza ludzkiego wirusa brodawczaka (HPV - ang. human papillomavirus) jako modelowego antygenu szczepionki DNA, którą podawali różnymi drogami porównując następnie efektywność szczepienia myszy: standardowo domięśniowo lub tatuując skórę, z dodatkiem lub bez adiuwanta (składnika dodawanego często aby poprawić odpowiedź organizmu).
Tatuaż dawał silniejszą odpowiedź humoralną i komórkową niż szczepienie domięśniowe, nawet gdy to drugie było podane z adjuwantem. Trzy dawki szczepienia podanego przez tatuowanie dawały co najmniej 16 razy wyższy poziom przeciwciał niż trzy dawki domięśniowe z adjuwantem, który zwiększał efekt jedynie szczepienia domięśniowego.
Tatuowanie jest metodą inwazyjną, wykonywaną za pomocą sztywnej wibrującej igły, powodującej ranę i stan zapalny wystarczający do przygotowania układu immunologicznego. Tatuaż pokrywa większą powierzchnię skóry niż zastrzyk, więc szczepionka DNA może dotrzeć do większej liczby komórek. Prawdopodobnie to właśnie odpowiada za nasilenie odpowiedzi immunologicznej przy tej drodze podania szczepionki.
Oczywiście tatuowanie nie musi odpowiadać wszystkim, ale naukowcy wierzą, że może odegrać ważną rolę na przykład w rutynowym szczepieniu bydła bądź terapeutycznym (bardziej niż profilaktycznym) szczepieniu ludzi.
Rozwój szczepień nagim DNA hamowany jest dlatego, że jego wydajność jest bardzo niska, ale dostarczanie DNA przez tatuaż może być drogą do bardziej rozpowszechnionego komercyjnego stosowania szczepionek DNA.
Marta Warsińska
źródło: EurekAlert!
———————————
Oryginalna publikacja: Dana Pokorna, Ivonne Rubio and Martin Muller, “DNA-vaccination via tattooing induces stronger humoral and cellular immune responses than intramuscular delivery supported by molecular adjuvants”, Genetic Vaccines and Therapy 2008, 6:4, Published: 7 February 2008, doi:10.1186/1479-0556-6-4
