Na łamach “Nature” amerykańscy naukowcy wyjaśniają mechanizm prowadzący do powstania rzadkiej neurodegeneracyjnej choroby genetycznej - ataksji rdzeniowo móżdżkowej.
Ataksja rdzeniowo-móżdżkowa (SCA - ang. spinocerebellar ataxia) należy do zespołu neurodegeneracyjnych chorób genetycznych o podobnych objawach (zaburzenia koordynacji ruchowej spowodowane zmianami w obrębie móżdżku), jednak spowodowanych mutacjami w różnych genach. Mutacje (nadmierna liczba powtórzeń trójnukleotydów CAG) powodują powstawanie wadliwego białka - ataksyny, które zawiera dużo łańcuchów poliglutaminowych. Pierwszą historycznie odkrytą formę ataksji nazwano SCA1 od mutacji w tym genie. Ataksja może być autosomalna dominująca, autosomalna recesywna lub związana z chromosomem X. Do tej pory jednak nieznany był dokładny mechanizm prowadzący do toksyczności spowodowanej obecnością reszt glutaminowych.
Molekularny mechanizm patogenezy wyjaśniają na łamach “Nature” amerykańscy naukowcy. SCA1 odznacza się stopniowym zaburzeniem koordynacji ruchowej (czuciowo-ruchową neuropatią aksonalną) i degeneracją komórek w móżdżku. Dzieje się tak dlatego, ponieważ nadmiar glutaminy (poliglutaminowych łańcuchów) w ataksynie może symultanicznie współpracować z różnymi kompleksami białkowymi, przez co część białek prawidłowo wykonuje swoje funkcje, a część jest unieruchamiana i nie przekazuje właściwych sygnałów.
Naukowcy mają nadzieję, że ich praca przyczyni się również do postępów w wyjaśnianiu mechanizmów powstawania innych chorób neurodegeneracyjnych jak np. choroby Huntingtona.
hlbiotech
źródło: Nature.com
———————————
Oryginalna publikacja: Janghoo Lim et al., “Opposing effects of polyglutamine expansion on native protein complexes contribute to SCA1″, Nature advance online publication 12 March 2008, Published online 12 March 2008, doi:10.1038/nature06731
Przeczytaj również:
- Ataksja rdzeniowo-móżdżkowa wyleczona u myszy
